دیدار با کامران و هومن

nafas

بچه ها شما کامران و هومن عزیز رو از نزدیک دیدین؟ اگه دیدین خاطرتونو بنویسین. Razz

اگرم که نه بازم حرف دلتونو بنویسین...

golnoosh

هی نفس جون گفتی داغ دلم رو تازه کردی همین تابستون امسال کنسرت انتالیا بود بلیط رزرو کردم عکسشونو پستر کردم جمعه رفتیم فرودگاه امام که بریم واسه کنسرت اما از پرواز جا موندیم هنوزم یاده گریه هام تو فرودگاه میفتم میگم ای خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا من چرا انقد بد شانسم وفک نمیکنم دیگه موقعیتش پیش بیاد بریم ایندفه بطور خیلی خیلی شانسی بود ولی اونجا رفتیم کنسرت منصور وابی هر وقت اهنگ کامران هومنو دجی میزاشت منو خودمو میکشتم همه اونجا فهمیدن من طرفدار کامران هومنم ولی دعا کنید دوباره بتونم مامان بابامو راضی کنم بریم کنسرته کامران هومن Confused

nasim

آخیییی گلنوش جون ناراحت نباش ایشالا دوباره بری و فرشته هامونو از نزدیک ببینی Smile

راستش دیدن فرشته ها آرزوی منه ولی متاسفانه تاحالا ندیدمشون واینم میدونم که اگه از نزدیک نبینمشون وحرفامو بهشون نگم دیوونه میشم...
الان چند مدته که دارم سعی میکنم بابامو راضی کنم برا تابستون ولی فعلا معلوم نی... Idea

شماهم برام دعا کنید که بتونم فرشته هامو از نزدیک ببینم وگرنه میمیرم Mad

natasha

آخی انشاا... همتون به دیدن فرشته ها مشرف بشید.انشاا... قسمت همتون بشه.
من که یه بار در کنسرت باکو دیدمشون.خیلی عالی بود.محشرمحشر.
بهترین روز زندگیم بود Razz

fatemeh-kh

من نرفتم.......
امید زیادی هم ندارم که برم..........
اشکم در اومد......... Confused

137528

claudia

من تا حالا ندیدمشون و بزرگترین آرزومه که یه بار ببینمشون Shocked

الان دارم سعی میکم بابام رو برای کنسرت عید راضی کنم ولی فکر نمیکنم برای عید راضی بشه Confused

اگه راضی نشه یا برای کنسرت تابستون راضی میشه یا وقتی که دیپلم بگیرم Shocked

دعا کنین برای عید راضی شه Mad

SAHAR72

داغ دل چرا تازه ميکنين منم ميخوام خب يه چند ماهي بود که کلا قرار بود از ايران بريم اونقت اونجوري راحتتر ميتونستم شايد برم کنسرت ولي نميدونم چي شد کلا بابام منصرف شد داغش به دلم مونده نه راضي ميشه ديگه کلا از اينجا بريم نه اينکه کنسرت بريم ميگه خب چه فرقي داره تو اون جمعيتو شلوغي ميخواي خودتو خفه کني معلومم نيس بتوني پيششون بري خب بشين از ماهواره ببين منم که فقط حرف خودمو ميزنمو ميگم خسته شدم بس نشستم عين بچه که کارتون ميبينه پاي مصاحبه و عکسو موزيک ويديو هاشون نشستم ميخوام يبارم شده حتي حاضرم له بشم يا اونام صدامو نشنون و نتونم نزديکشون برم فقط يبار برمو صداي واقعيشونو با گوشاي خودم بشنومو بفهمم که عشقم واقعيه و حقيقت داره هر وقتم بهش فک ميکنم اشکم در مياد و اين جمله هم شده تيکه من که همش ميگم خيلي بده که ادم واسه عشق گريه کنه ولي شونه اي نباشه که بهش تکيه کنه و کاسه اشکش بالشش باشه خيلي بده بدددددددددددددددددددد Shocked

SAHAR72

خوش به حال اونايي که حداقل يبار رفتن کنسرتو لذتشو بردن Idea

و بيچاره اونايي که مثل خودم حتي يبارم نرقتنو حسرتشو خوردن Confused

به هر حال بايد کشيد و کشيدو کشيد شايد يه روزي شدو ما هم رفتيم ايشالا Shocked

ghazaleh

هیییییی
نه ندیدم
ولی شاید این تابستون بریم کنسرت

saye-KH

سلام.
من دیدمشون. اونم تو فرودگاه دبی. نمی تونم بگم که اون موقع چه حسی داشتم. هنوزم که یادش میوفتم تعجب میکنم که چه جوری هنوز زندم؟
دلم میخواد خاطرمو واستون تعریف کنم.
مربوط میشه به تابستون همین امسال که با ابی عزیز کنسرت داشتن!
ساعت 10 ونیم صبح بود که پروازمون به فرودگاه دبی نشست. برای موقعیت کاری بابام به این سفر اومده بودیم.
سفر زیاد طولانی نبود اما خسته کننده چرا!
کوله پشتیمو از صندوق بالای صندلیم برداشتم و پشت بقیه مردم به راه افتادم. توی سالن فرودگاه دبی منتظر بودیم تا ساک هامونو تحویل بگیریم که یه صدایی تموم وجودمو لرزوند
-sorry
بی اراده از جلوی راهش کنار رفتم. خدا میدونه اون لحظه فقط دوست داشتم که همه ی اینا خواب باشه و من زودتر بیدارشم! همش دعا میکردم که اشتباه فک کرده باشم اما..
همه ی وجودم بی وقفه میلرزیدن و من اراده ای از خودم نداشتم. انگار مغزم از کار افتاده بود و به فرمانم نبود.
که یهو با یه ساک دستی کوچیک مشکی از کنارم رد شد. شاید اگه میله کنار دستم نبود همونجا روی زمین ولو میشدم! اشکی که به چشمام هجوم اورده بود نمیذاشت درست نگاش کنم. دلم میخواس بشینم همونجا و زار بزنم اما بغضمو قورت دادم. خودش بود. اشتباه نکرده بودم. هیچ وقت دلم نمیخواس این جوری ببینمش. نمیدونم. شاید اینم خواست خدا بود.
اصلا حواسم به هومن نبود. اون ثانیه ای بیشتر کنارم ایستاد تا ساکشو تحویل بگیره و من وقتی به وجودش پی بردم که ازم دور شده بود و آروم پیش برادرش رفت.
قشنگ یادمه که اون لحظه کوله پشتیم از رو دوشم افتاد و خودم ولو شدم رو زمین. شاید باورتون نشه ولی مثه این طلسم شده ها هنوز خیره به همونجایی بودم که آخرین بار پاشو گذاشته بود. دلم میخواس همونجا خم بشم و زمینو که پای عشقم بهش خرده بودو غرق بوسه کنم.
بی اختیار نفسای بلند میکشیدم تا حسش کنم و عطر تنشو تا ابد تو مشامم حس کنم.( اینا اغراق نیس، واقعا همین کاررو کردم)
مامانه بیچارم فک میکرد از خستگی رو زمین ولو شدم! کمکم کرد تا بلندشم و منو دنبال خودش کشوند.
توی سالن فرودگاه ایرانیای زیادی تجمع کرده بودن و من دلیلشو میدونستم. مامانم که تازه اون موقع فهمیده بود که کامران هومن اونجان به زور وادارم که برم و باهاشون عکس بگیرم. نمیدونس که هر لحظه امکان داره غش کنم!!!
صدای قشنگش از بین جمعیت به گوش میخورد که داشت با حوصله با یکی حرف میزد. فاصله ی زیادی ازشون نداشتم وقلبم جوری میزد که ترسیدم یه وقت خودشون شدت استرسم و ضربانمو بشنون.
مامان هلم داد جلو و ازشون اجازه گرفت تا باهاشون عکس بگیرم. دوتاشون به مهربونی لبخند زدن و منتظر بودن. اما من یهو دیوونه شدم. مغزم از فرمان افتادو خودمو پرت کردم تو بغل کامران و تا میتونستم زار زدم تا اینکه خودم خجالت کشیدم. کامرانم دریغ از یه کلمه. فقط موهامو ناز میکرد . انگار که عادت داش. وقتی سرمو از روی سینش برداشتم بوسه ای به سرم زد و گفت دیگه نبینم بخاطر ما اینجوری اشک بریزیا!
هومنو هم بغل کردم و گونه شو بوسیدم. اونم به تبعیت از کامران سرمو ناز کرد و بوسید و از اون لبخندای دیوونه کنندش تحویلم داد.
شاید باورتون نشه ولی از اون روز تاحالا اون قسمتی از سرمو که کامران هومن بوسیدنو هنوز نشُستم. وقتایی که دلم هواشونو میکنه با دستم اون قسمتو لمس میکنو میبوسم. حتی به سرمم حسودی میکنم.
هیچ وقت از اینکه عاشقشونید پشیمون نباشید.
من همه وجودمو تقدیمشون کردم.
ببخشید مثه اینکه زیاد پر حرفی کردم!!! Razz

daryanami

خوش به حالت !!! Shocked

eli

وااااي سايه جون چه قدر قشنگ....خوش به حالت...اشك تو چشام جمع شد مثل رويا بود Razz

من كه حتي يه بارم نتونستم عشقامو از نزديك ببينم اين بزرك ترين ارزوم ولي نميدونم بايد تا كي صبر كنم حتي وقتي بهش فك ميكنم ديوونه ميشم... Mad

اصلا خدا كنه يه روزي بتونن بيان تو كشور خودشونو همه ما بتونيم فرشتهامونو از نزديك ببينيم Razz

ana

سایه جون خوش ب حالت مثل رویا می مونه مثل خواب میمونه حتی تصورشم واسم سخته ولی زیباست امیدوارم این خاطررو منم تجربه کنم ولی تا اون روز تموم زندگیم انتظاره
شب وروز چشمامو بستم /از زندگی دیگه خستم
هر لحظه م پر عذاب /مثل دریای از سراب
امیدازم دوره مثل ابرا/زندگیم شده غمسرا

rahil

منم سال 84 بود بابامو راضی کردم و بابام هم به شرط معدل 19 راضی شد.یادش بخیر سوم راهنمایی بودم اون موقع...منم بکوب درس خوندم...زد و معدلم 19.11 شد.10 شهریور بود دبی کنسرت داشتن با سپیده...هیچوقت شب کنسرت یادم نمیره...ما سر سوند چک رسیدیم اولین نفر وارد شدم دیدم کامران رو سن میگه 1.2.3 بابام گفت تا شلوغ نشده بیا بریم پیششون...بابام یه جور با مزه گفت کامران بیا اینجا...کامرانم که دستش بند بود میکروفونو گذاشت کنار اومد گفت جانم...منم شوک شده بودم نفسم بالا نمیومد...بایام گفت دخترم شمارو خیلی دوست داره...من زل زده بودم به کامی...هومنم پشتش وایساده بود...کامران گفت قربونتون برم که انقد ماهید...بعد بابام به من گفت خوب یه کاری بکن دیگه منم پریدم بغل کامی...تمام عضلاتش و حس کردم...بعد هومن هی پشت کامی بود کامی بهش گفت بیا هومن طرفدارمون...هومن یه ذره چون شلوارک پاش بود خجالت میکشید...خلاصه که بهترین شب زندگیم بود...اینم از خاطره ی من